تاریخ آخرین بروزرسانی راهنمای راههای تشویق کودک برای رفتن به مدرسه: آذر ماه ۱۴۰۴
محتوای این مقاله تحت نظارت تخصصی دکتر فاطمه قنادیان، روانشناس دارای شماره نظام 21051، بررسی و تأیید شده است.
اگر فرصت خواندن متن را ندارید می توانید به وویس زیر با صدای مشاور متخصص مشاورکده دکتر مرضیه پیشکار گوش دهید:
از شب قبل که میخواهم بخوابم فکرم حسابی مشغوله اینه که فردا قراره علی رو چطور ببرم مدرسه؟ بازم می خواد بهونه بگیره؟ بازم میخواد بگه مامان من امروز نمیرم مدرسه؟ بازم گریه و بهونه گرفتن و … این صحبت یکی از مراجعینم است که درباره مدرسه نرفتن پسر 7 ساله اش می گفت. ممکن است این شرایط برای هر خانواده ای پیش بیاید. اما چرا بعضی از کودکان اینقدر برای رفتن به مدرسه مقاومت میکنند؟
دانستن این مقاومت، کلید حل مسئله است. دلایل مدرسه نرفتن کودکان میتواند از ترس و اضطراب ساده تا مسائل پیچیدهتری مانند مشکلات ارتباطی با همسالان یا فشار درسی باشد. در این مقاله، قصد داریم مهمترین این علل را بررسی کنیم و سپس راههای تشویق کودک برای رفتن به مدرسه را، با کمک اصول علمی روانشناسی و مشاوره کودک، به شما معرفی کنیم. هدف ما این است که پس از خواندن این مقاله به نکاتی پی ببرید تا برای خود و کودکتان آرامش به ارمغان بیاورد.
فهرست مطالب
مهمترین علل نرفتن کودکان به مدرسه
قبل از اینکه راه حل برای این مشکل بخواهید پیدا کنید خیلی بهتر است که ریشه های این مشکل را بیابید. کودکان به دلایل متفاوتی از رفتن به مدرسه امتناع می کنند حالا در این بخش از مقاله به مهمترین علل نرفتن کودکان به مدرسه می پردازیم.
اضطراب جدایی
یکی از شایع ترین دلایلی که کودکان مخصوصا کودکان خردسال از مدرسه رفتن امتناع می کنند اضطراب جدایی است یعنی کودک ترس بسیار شدیدی از جداشدن از والدین مخصوصا مادر خود را دارد، او مترسد وقتی در مدرسه است برای خودش یا والدینش یک اتفاق بسیار بدی بیفتد. این اضطراب یک مرحله طبیعی از رشد است، اما وقتی شدتش به گونه ای باشد که مانع اصلی کودک برای رفتن به مدرسه باشد یک اختلال محسوب می شود ..
مشکلات اجتماعی و وجود افراد قلدر
مدرسه یک محیط اجتماعی و امن است. حالا تصور کنید کودک توسط یک کودک قلدری مورد آزار و اذیت کلامی یا فیزیکی قرار گرفته باشد، یا اینکه احساس کند که هیچ دوستی در مدرسه ندارد، به طور طبیعی از مدرسه فراری می شود. مدرسه برای او یک مکان نا امنی است که مورد ترد و تنهایی قرار می گیرد .
فشار درسی و کمالگرایی
برخی از کودکان دچار کمالگرایی هستند یعنی همیشه از خودشان انتظار دارند که نمره کامل بگیرند و اگر موفق به کسب نمره کامل نشوند یا اینکه در سر کلاس پاسخگوی سوالات معلم خود نباشند خود را سرزنش می کنند و همچنین وجود احساس فشار بیش از حد از سوی معلم و والدین، از رفتن به مدرسه امتناع می کنند. آنها ممکن است باور داشته باشند که به اندازه کافی باهوش نیستند و شکست خواهند خورد، بنابراین ترجیح میدهند اصلا در آن موقعیت قرار نگیرند.
وجود مشکل در خانه
گاهی اوقات مشکل اصلی در مدرسه نیست ممکن است در خانه باشد مثلا دعواهایی که بین پدر و مادر صورت می گیرد، بیماری یکی از اعضای خانواده، تولد خواهر یا برادرجدید یا هر تغییر استرسزای دیگه ای در خانواده، میتواند امنیت روانی کودک را برهم زده و باعث شود او نخواهد از خانه و والدینش دور شود که مبادا اتفاق بدتری بیوفتد.
15 روش شگفت انگیز برای تشویق کودک به مدرسه رفتن
با انجام این مراحل آماده سازی، اولین روزهای مدرسه برای کودک شیرینتر و کمتر سخت و اجباری خواهد بود.
یک برنامه صبحگاهی منظم را شروع کنید
باید به کودکانتان عادت دهید تا همواره در ساعت مشخص به مدرسه بروند و بیدار شوند. به کودکانی که بزرگتر هستند یاد بدهید تا ساعت زنگ داری برای بیدار شدن خودشان تنظیم کنند و مسئولیت بیدار شدن خودشان را بر عهده بگیرند. این کار باعث میشود که پذیرش و رفتن به مدرسه برای کودکان راحتتر شود.
در روزهای تعطیل، همه اعضای خانواده از روند معمول خود خارج میشوند و نظم را ممکن است نادیده بگیرند. بهعنوان مثال، ممکن است دیرتر بخوابید و هر ساعتی شد غذا بخورید؛ اما قبل از شروع مدرسه، سعی کنید ساعت خواب و ساعت صبحانه را ثابت نگهدارید تا بهطور ناگهانی کودکان را شوک ندهید تا روند رفتن به مدرسه به روتین زندگیشان تبدیل شود.
صحبت کردن با کودک
یکی از راههای تشویق کودک برای رفتن به مدرسه، صحبت کردن با اوست. بهتر است با بچهها درباره اتفاقات و موقعیتهایی که پس از بازگشت به مدرسه در انتظارشان است صحبت کنید. بهعنوان مثال، اگر معلم جدیدی میآید، درباره معلم صحبت کنید؛ یا درباره دروس جدیدی که قرار است یاد بگیرند و ورزش جدیدی که قرار است شروع کنند صحبت کنید.
با توجه به این که کودکان میتوانند احساسات شما را درک کنند، آماده کردن آنها برای رفتن به مدرسه باید با خوشحالی همراه باشد. به آنها یادآوری کنید که میتوانند دوستان خود را ببینند، درسهایی که دوست دارند را بخوانند و زمان تفریح و بازی را به آنها بیان کنید. این احساسات مثبت تاثیر خوبی بر آنها میگذارد و باعث میشود که شوق و اشتیاق به بازگشت به مدرسه داشته باشند.
اگر قرار است مدرسه فرزندتان را عوض کنید، او را در جریان بگذارید. بسیاری از کودکان از تغییر نمیپسندند و از امور ناشناخته میترسند. بهتر است با آنها در مورد نحوه رفتن به مدرسه، برگشت به خانه و برنامههای پس از مدرسه صحبت کنید. سعی کنید هیچگونه سورپرایزی در این باره نداشته باشید و به او در مورد تمام جزئیات وضعیت بگویید..
مدرسهبازی کنید
آمادهسازی کودک برای رفتن به مدرسه با بازی معلم و مدرسه بازی بسیار مفید است. برای انجام این بازی، عروسکها یا اسباببازیهای مورد علاقه کودک را مانند دانشآموزان یک کلاس بچینید و از او بخواهید معلم این کلاس باشد. این بازی علاوه بر اینکه کودک را برای رفتن به مدرسه آماده میکند، در شناسایی نگرانیها و مشکلاتی که در محیط مدرسه دارد به شما کمک میکند. همچنین فعالیتهای دیگری مانند خواندن داستانهای مربوط به مدرسه، تماشای انیمیشنهای مدرسه، بازی شمارش اشیاء و رنگآمیزی نیز به کودک کمک میکند تا روحیه و انگیزه مناسبی برای بازگشت به مدرسه داشته باشد.
همچنین یکی از راههای تشویق کودک برای رفتن به مدرسه، انجام تمرینات ساده است. پوشیدن لباس مدرسه و بستن کیف و کفش مدرسه را قبل از رفتن به مدرسه چند روز تمرین کنید. این کار کمک میکند که کودک نگرانیهایی که ممکن است درباره پوشیدن لباس و بستن بند کفشش دارد را کم کند. همچنین در روز اول بازگشت، این امور برای کودک ترسناک به نظر نمیرسد.
جلب مشارکت کودک
جلب مشارکت کودک نیز از روشهای دیگری برای آمادهسازی او برای رفتن به مدرسه است. قبل از بازگشت به مدرسه، کودک را در مرتبکردن لباس فرم، خرید لوازمالتحریر و مرتبکردن وسایل خودش شرکت دهید. با انجام فعالیتهایی مانند تراشیدن مداد، برچسبزدن به وسایل و انتخاب خودکار و مداد جدید، کودک احساس مشارکت و هیجان را برای رفتن به مدرسه تجربه میکند و این کار به آمادهکردن کودک برای رفتن به مدرسه کمک میکند.
نظر کودک خود را بپرسید
همچنین میتوانید از کودک بپرسید که برای میانوعده خود چه میخواهد. این کار به کودک کمک میکند تا در تصمیمات مربوط به بازگشت به مدرسه شرکت کند. میتوانید با او یک برنامه میانوعده هفتگی و لیست خرید تهیه کنید و حتی میتوانید همراه او میانوعدههای سالمی را تهیه کنید.
یادداشت بگذارید
راههای تشویق کودک برای رفتن به مدرسه بسیار است. مثلاً میتوانید یک یادداشت کوچک یا میانوعده را در کیف فرزندتان قرار دهید. این یادداشت میتواند شامل تصاویر از شخصیتهای کتاب مورد علاقه فرزندتان، جوکهای خندهدار یا یک جمله کوتاه و محبتآمیز باشد. این کار به کودک اطمینان میدهد که شما به او فکر میکنید و او را دوست دارید.
یاد دادن مهارتهای فردی
علاوه بر این، مهارتهایی را به فرزندتان آموزش بدهید که به او کمک کنند با روال جدید خود سازگار شود. مثلاً مهارتهای خودیاری را به او یاد بدهید، مانند خودش لباس پوشیدن و شستشو کردن دستهایش. همچنین به او یاد بدهید که اتاقش را مرتب کند و لباسهایش را برای کمک کردن به شما آویزان یا تا کند. همچنین میتوانید به کودکتان کمک کنید تا مهارتهای ناخنگیری، مسواک زدن و استفاده صحیح از دستمال به او یاد بدهد.
همچنین، به او کمک کنید تا مهارتهای حرکتی ظریف و هماهنگی داشته باشد. مثلاً با انجام فعالیتهایی مثل طراحی، برشزنی، خمیربازی و… به او کمک کنید تا مهارتهای دستی خود را تقویت کند.
با کودکتان شروع کنید به کتاب خواندن به طور منظم و او را به دنبال کردن داستان و صحبت درباره چیزهایی که خوانده است، تشویق کنید. همچنین، سوالات او را جواب دهید و به او کمک کنید تا به اطلاعات جدید بیشتری دست پیدا کند. همچنین، به او بیاموزید که پرسشگر و کنجکاو باشد، و شما هم با او در کشف جوابها و اطلاعات جدید شریک شوید.
حس استقلال را تقویت کنید
یکی دیگر از راههای تشویق کودک برای رفتن به مدرسه ایجاد حس استقلال است. همچنین، هنگام دیدار با دوستان و فامیل، به کودکتان اجازه دهید بدون شما بماند تا حس استقلال و مسئولیتپذیری خود را تقویت کند. همچنین، وقتی کودک شرایطی را برای خود ایجاد میکند که نشاندهنده استقلال و خودمراقبتی است، آن را تحسین کنید. به کودکتان نشان دهید که چگونه میتواند بهداشت شخصی خودش را برقرار کند و مسئولیت خود را بپذیرد.
اگر کودک شما از رفتن به مدرسه میترسد، اولین کاری که باید انجام دهید، یافتن ریشه مشکل او است. مدرسههراسی ممکن است به دلایل مختلفی اتفاق بیافتد؛ از جمله اضطراب، ترس از مواجهه با ناشناختهها، جداشدن از مادر و خانه و عوامل دیگر. برای حل این مشکل باید با کودک در مورد این مشکل صحبت کرده و به دنبال یک راه حل مناسب برای او بگردید.
تعامل والدین با کودک؛ تشویقی سازنده
با شروع مدرسه از فرزندتان درباره تکالیفش بپرسید و به او کمک کنید شرایط مناسب برای انجام آنها را فراهم کنید. مثلاً محیطی آرام و با امکانات مورد نیاز را برای او تهیه کنید.
مهمانیها را کمتر کنید تا در روند درس خواندن فرزندتان تداخل ایجاد نکنند. البته، قطع رفت و آمد و روابط اجتماعی مهم هستند، اما سعی کنید این رفت و آمدها را در حد معقولی حفظ کنید.
استفاده از نرمافزارهای کمک درسی میتواند به یادگیری فرزندتان کمک کند. با جذابیت های صوتی و بصری خود، این نرمافزارها میتوانند ضعفهای احتمالی را برطرف کنند و اعتماد به نفس و تمرکز فرزندتان را بالا ببرند.
خداحافظی کردن
خداحافظی مناسب قبل از رفتن فرزندتان به مدرسه اهمیت دارد. اما سعی کنید خداحافظی طولانی نباشد که کودک از رفتن به مدرسه ناامید نشود. اگر گریه کرد، با او صحبت کنید و احساساتی نکنید. به مدرسه و معلمانش اعتماد کنید. تشویق کردن فرزندتان به یافتن دوستان جدید، تعریف از خاطرات خوش بینشان و تمجید از انجام تکالیفش، میتواند او را در مسیر درس خواندن تشویق کند. این کار را میتوانید با انجام کارهایی که دوست دارد ترکیب کنید.
نظر کودکتان را بپرسید
انتخاب لباس مناسب و راحت برای فرزندتان یکی دیگر از راههای تشویق کودک برای رفتن به مدرسه است. به سلیقه او احترام بگذارید و او را در فرایند خرید لباس و لوازم مدرسه شرکت دهید. این کار باعث افزایش اعتماد به نفس و اشتیاق برای رفتن به مدرسه میشود.
تعیین ساعت خواب و تغذیه
تعیین ساعت خواب و تغذیه مناسب برای فرزندتان نیز مهم است. سعی کنید ساعت مشخصی برای خواب و بیدار شدن او در نظر بگیرید و از خوراکی های سالم و مغذی برای او استفاده کنید. این تغذیه مناسب میتواند حافظه و انرژی فرزندتان را تقویت کند.
میتوانید از این راهکارها استفاده کنید تا شرایط مناسبی برای درس خواندن فرزندتان فراهم کنید. همچنین، اگر تجربه یا راهکار خاصی دارید، میتوانید آن را با دیگران به اشتراک بگذارید و نظرات خود را درباره این موضوع در بخش نظرات سایت به اشتراک بگذارید.
اعتماد به نفس کودک را بالا ببرید
معلم نیز میتواند نقش بسزایی در تربیت کودک ایفا کند. شما میتوانید لباس مناسب و یونیفرم مناسب برای فرزندتان انتخاب کنید. لباس، کیف و کفش مدرسه باید به گونهای باشند که کودک در آنها احساس راحتی کند. سلیقهی خود را به او تحمیل نکنید و در هنگام خرید پوشاک و لوازم مدرسه به او حق انتخاب دهید. این کار علاوه بر افزایش اعتماد به نفس کودک باعث میشود برای رفتن به مدرسه اشتیاق داشته باشد، چون لوازم را خودش انتخاب کرده و آنها را دوست دارد و میخواهد هرچه سریعتر از آنها استفاده کند.
همچنین، تعیین ساعت خواب و تغذیه مناسب از یک ماه قبل از شروع مدارس برای او ساعت خواب و بیدار شدن را در نظر بگیرید. در ساعت معینی از شب او را به رختخواب فرستاده و صبح راس ساعت معین بیدارش کنید و خوراکیهای سالم و مغذی برای او تهیه کنید. خوراکیهایی نظیر مغزها، پنیر، میوه، آب میوههای طبیعی، کشمش و گردو و … هم باعث تقویت حافظه میشوند و استفاده از آن یکی از راههای تشویق کودک برای رفتن به مدرسه است.
مطالب مرتبط : علت کمرویی در کودکان چیست؟
استفاده از بازی درمانی
بازی درمانی یا “teraplay”، یک روش درمانی است که از طریق بازی و دستاوردهای بازی، در بهبود رشد و توسعه جسمی، روانی و اجتماعی افراد در هر سنی استفاده میشود. این روش مخصوصاً برای افرادی که نیاز به کمک دارند، مفید است. بازی درمانی از فعالیتها و بازیهای مختلفی تشکیل شده است که میتواند شامل مواد بازی، دستاوردها و راهبردهای بازی باشد.
با توجه به نیاز و وضعیت فرد مورد نظر، بازی درمانی میتواند بر اساس اهداف و نیازهای آن شخص تنظیم شود. این روش درمانی برای کودکان، نوجوانان، بزرگسالان و حتی سالمندان موثر است. این روش به عنوان یک ابزار درمانی در حال حاضر در زمینههای مختلفی مانند روانشناسی، علوم توانبخشی، پزشکی، اجتماعی و تربیتی استفاده میشود. بازی درمانی به افراد کمک میکند تا مهارتهای مختلفی را در خود بهبود دهند، با استرس و نگرانی مقابله کنند، همکاری و تعامل اجتماعی را تقویت و احساسات خود را بهبود بخشند.
از جمله مزایا و فواید دیگر بازی درمانی میتوان به افزایش خلاقیت، تقویت حوصله و بهبود تمرکز و توجه اشاره کرد. شما به عنوان والدین میتوانید قبل از آنکه فرزندتان به مدرسه برود با انجام تمرینهای مشابه مدرسه، تمایل را در ذهن فرزند خود ایجاد کنید و از انواع مختلف بازیها استفاده کنید. به یاد داشته باشید که یکی از راههای ارتباطی و زبان قابل فهم برای کودکان، بازی کردن است.
مطالب مرتبط : با بچهای که مدرسه نمیرود چه باید کرد؟
اختلال اضطرابی و رابطه آن با مدرسه نرفتن کودک
اگر کودک شما با رفتن به مدرسه دچار اختلال اضطرابی شده است، این موضوع نیازمند رویکردهای متفاوتی است. بهترین استراتژی، در تشخیص علت و شدت اضطراب است. حمایت والدین و معلمان از کودکان مبتلا به اضطراب، بسیار مهم است.
اضطراب مدرسه میتواند در تمامی سنین دانشآموزان رخ دهد. این اختلال به صورت ترس بیشازحد از مدرسه و فعالیتهای مرتبط با آن، مانند دوستیابی یا شرکت در آزمون، ظاهر میشود. برای حل این مشکل میتوانید با کودک در مورد مشکل او صحبت کنید و به او کمک کنید تا مکانیسمهای مقابله با این ترس را یاد بگیرد. همچنین میتوانید از تکنیکهای آرامسازی مانند نفس عمیق کشیدن یا بهیادآوردن خانه و محبت شما به کودک یاد دهید. در نهایت، از جروبحث یا تهدید بهشدت بپرهیزید. صحبت با مشاور و رواندرمانگر نیز میتواند در این زمینه موثر باشد.
اگر کودکتان به مدرسه نمیرود، میتوانید از روش SEL که یکی از راههای تشویق کودک برای رفتن به مدرسه است، استفاده کنید. با او درباره احساساتش درباره مدرسه، دوستان، معلمان و فعالیتهای جدید صحبت کنید. همچنین میتوانید از نگرانیها و انتظارات او درباره مدرسه بپرسید و در مورد مسائلی که ممکن است او دارای نگرانی درباره آنها باشد، صحبت کنید. این کار به کودک کمک میکند تا دلیل عدم حضور در مدرسه را بهتر درک کند.
در آمادهکردن کودک برای رفتن به مدرسه، نگرانی و اضطراب شما نقش مهمی ایفا میکند. سعی کنید به کودک شوق و اشتیاق رفتن به مدرسه بدهید. همچنین پس از مدرسه، از پرسیدن سوالات متعدد که کودک را خسته میکند بپرهیزید و بیشتر در مورد نکات مثبت و خاطرات خوب مدرسه سوال بپرسید. اگر فرزند بزرگتری دارید، از او بخواهید تجربیات خوب خود از مدرسه را با فرزند کوچکترتان به اشتراک بگذارد. همچنین، میتوانید قبل از شروع مدرسه، با هماهنگی مربوطه، به کلاس درس بروید و با کودکتان آشنا شوید و از خاطرات خوبتان درباره دوران مدرسه برایش بگویید.
SEL
سل (SEL) مخفف عبارت Social-Emotional Learning است، یک رویکرد آموزشی است که به کشف و توسعه مهارتهای اجتماعی-عاطفی در دانشآموزان میپردازد. SEL اهدافی از قبیل افزایش هماهنگی و همکاری، تقویت اعتماد به نفس و تعامل مؤثر، رشد هوش ذهنی و هوش معنوی دانشآموزان را دنبال میکند. رویکرد SEL معمولاً در سیاستهای آموزش و پرورش و برنامههای درسی گنجانده میشود تا به دانشآموزان کمک کند در مواجهه با فشارهای مدرسه، مشکلات روحی و روانی و تحقیق و توسعه ارتباطات سالم عصبی عاطفی خود را به خوبی مدیریت کنند.
موضوعات مرتبط : کاهش اضطراب در کودکان
اگر هیچ روشی جواب نداد باید چه کاری انجام دهیم؟
حالا در نظر می گیریم شما هر روشی که رفته اید به هیچ نتیجه ای دست پیدا نکرده اید، اولین کاری که میکنید خونسردی خودتون رو حفظ کنید و از تمام روش های قهری و تنبیهی اجتناب کنید که بر شدت مشکل اضافه میشه. با مدرسه مستقیم صحبت کنید و ازشون بخواهید که با شما همکاری کنند. گاهی داشتن یک برنامه تدریجی و آرام برای جدا سازی بسیار موثر است.
به این صورت که حضور خود را در کنار فرزندتان طبق برنامه کاهش می دهید مثلا هفته اول نصف ساعاتی که کودک در مدرسه است را در کنار او نباشید و جایی در مدرسه باشید که او هیچ دیدی به شما نداشته باشد درهفته دوم تمام ساعات حضور کودک در مدرسه را، طوری باشید که او شما را نبیند هفته سوم نصف ساعات را کلا در مدرسه نباشید و هفته چهارم به کودک خود یک یادگاری از خودتان به او بدهید که هروقت آن یادگاری را دید یاد شما بیفتد و کلا از مدرسه بیرون روید
اشتباهات رایج والدین برای فرستادن کودکان به مدرسه
پدر و مادرهای عزیز گاهی اوقات نیتهای خیلی خوبی دارند ولی کارهایی انجام می دهند که وضع رو بدتر میکنه حالا چندتا ازاین اشتباهات را به شما معرفی می کنیم:یکی از اون اشتباهات، تسلیم شدن و اجازه ماندن در خانه است، این کار به فرزند شما یاد می دهد که نرفتن او به مدرسه راهی برای فرار از شرایط ناخوشایند است. یکی از اشتباهاتی که خیلی بد و خشن است، عصبانیت و تهدید می باشد که باعث افزایش ترس و اضطراب کودک می شود.
جملاتی مثل (ببین دختر خاله ات چقدر راحت می ره مدرسه) این گونه جملات مقایسه ای باعث کاهش اعتماد به نفس کودک می شود و کار را خراب تر می کند همچنین گفتن جملاتی که احساسات کودک نادیده گرفته می شود مثل “چیز مهمی نیست” یا “مگه مدرسه ترس دارد؟” باعث احساس تنهایی و ترس بیشتر می شود.
موضوعات مرتبط: مشکلات یادگیری در کودکان
چه زمانی لازم است با مشاور صحبت کنیم؟
خب تا اینجای کار مهمترین علایم رو بررسی کردیم، شاید سوالتان این باشد که چه زمانی باید با مشاور کودک صحبت کنم در ادامه ما به شما علایمی رو معرفی می کنیم که به محض دیدن این علایم به یک متخصص روانشناسی مراجعه کنید:
📌 وقتی علائم فیزیکی مانند دل درد، سردرد یا حالت تهوع هر روز صبح ظاهر میشود و با ماندن کودک در خانه از بین میرود.
📌 وقتی کودک حملات پانیک (هراس)، گریه های شدید یا وحشتزدگی نشان می دهد.
📌 وقتی خودداری از مدرسه رفتن برای هفتهها ادامه دارد و به عنوان یک الگوی ثابت تبدیل شده است.
📌 وقتی احساس میکنید رابطه شما و فرزندتان به شدت تحت تأثیر این شرایط قرار گرفته است.
تجربه والدینی که با تشویق فرزندشان را به مدرسه فرستادند
گاهی اوقات با شنیدن و خواندن تجربیات دیگران می توانیم ایده های بسیار جالبی بدست بیاوریم که بتواند در این مسیر به ما کمک کند. در ادامه، داستانسارا را میخوانیم که با صبر و خلاقیت، تونست بر این چالش پیروز بشه:.
📌 سارا از اصفهان
پسر سارا، امیرعلی، هر روز صبح گریه میکرد و از دل درد شکایت میکرد. این دل درد نشانه اضطراب جدا شدن از مادر می باشد. یکی از راه هایی که میشه این مشکل رو حل کرد استفاده از تکنیک کم کردن حضور مادر به صورت تدریجی از کنار کودک است. کاری که سارا انجام داد به این شکل بود: زمانی که امیرعلی میرسید به مدرسه گریه می کرد و میگفت من مدرسه نمیمونم ، مامانم باید کنارم باشه.
سارا حضور خودش را حذف نکرد و با امیر علی به مقابله نپرداخت، او آرام آرام و به صورت تدریجی جایگزین برای حضور خودش کنار امیرعلی انجام داد. مثلا سارا ابتدا کنار امیر علی در کلاس نشست، بعد از مدتی که امیر علی دوست پیدا کرد از کلاس خارج شد در واقع دوست جایگزین مادر شد برای امیر علی. بعد سارا، بیرون کلاس نشست و امیرعلی اجازه داشت تا بیاد سارا رو ببینه و برگرده، همینطور به صورت تدریجی امیر علی جایگزین پیدا می کرد و در نهایت سارا در مدرسه حضور نداشت و جدایی به صورت کامل ایجاد شد.
در پایان درباره بدانید
اگر کودکی برای رفتن به مدرسه امتناع داشت بهتر است در کمال خونسردی ابتدا عوامل به وجود آمده در این مشکل را شناسایی کنید و با کمک یک مشاور کودک تخصصی به صورت تدریجی حضور خود را در مدرسه کم کنید تا کودک احساس امنیت در مدرسه را بدست آورد و در نهایت از شما به راحتی جدا شود.
❓ سوالات متداول شما از مشاورکده
❓ آیا اجبار کودک به مدرسه رفتن کار درستی است؟
جواب سوال منفی است، اجبار به تنهایی و بدون درنظرگرفتن عوامل اصلی آن ، معمولاً مشکل را بدتر و سخت تر میکند. هدف باید ایجاد انگیزه و کاهش اضطراب باشه، نه ایجاد ترس بیشتر.
❓ چقدر طول میکشه تا کودک به مدرسه رفتن عادت کند؟
این مدت بسته به دلیل مشکل و روحیات کودک میتونه از چند روز تا چند ماه متغیر باشه. صبر و ثباترفتاری وپدر و مادر کلید اصلی موفقیت است.
❓ آیا دارودرمانی برای این مشکل ضروری است؟
در بیشتر مواقع لازم نیست، تنها با مشورت گرفتن از مشاوره تخصصی کودک و خانواده درمانی و تغییر در محیط مشکل حل می شود. دارو فقط در موارد بسیار شدید و تحت نظر روانپزشک کودک ممکن است تجویز شود.
