مشاور روانشناسی

از کجا بفهمم بیماری دو قطبی دارم؟ | راهنمای علائم واقعی

از کجا بفهمم بیماری دو قطبی دارم

محتوای این مقاله تحت نظارت تخصصی دکتر مهدخت قربان عسگری، روان‌شناس دارای شماره نظام 37843، بررسی و تأیید شده است.

آیا شده برای خودتون و اطرافیانتون این ویژگی هایی که میگم رو تجربه کرده باشید: گاهی پر از انرژی و سرخوش هستید که انگار هیچ غمی در دل ندارید، بسیار پر حرف می شوید و حوصله اطرافیان از شنیدن صحبت های شما سر می رود و گاهی ناگهان بدون اینکه کنترلی داشته باشید در یک غم عمیق و بی انگیزگی شدید فرو می روید که حتی کنده شدن از رختخواب برایتان بسیار دشوار است

. این نوسانات شدید اگر الگویی تکرارشونده در زندگی شما باشند، ممکن است این سؤال جدی برایتان پیش بیاید: “از کجا بفهمم بیماری دو قطبی دارم؟” بیماری دوقطبی فقط این نوساناتی که اشاره شد نیست یک شرایط پیچیده روانی است که می تواند بر تمام جنبه های زندگی تاثیر بگذارد.

گیف برای مشاوره با ما تماس بگیرید

نشانه‌های بسیار بارز اختلال دو قطبی

در کنار سایر علائم، مشکل در خوابیدن یا به خواب رفتن بیش از حد ممکن است علائمی از اختلال دو قطبی باشد. در طول دوره‌های شیدایی، افراد مبتلا به اختلال دوقطبی ممکن است به دلیل داشتن انرژی بالا کمتر از حد معمول بخوابند، اما باز هم بعد از تنها مدت زمان کم بعد از بیدار شدن از خواب بسیار پر انرژی هستند (انستیتوی ملی بهداشت روانی، 2020). در یک دوره افسردگی، افراد مبتلا به اختلال دو قطبی ممکن است بیشتر بخوابند و باز هم احساس خستگی کنند.

افراد مبتلا به اختلال دوقطبی ممکن است در دوره‌های شیدایی، لاغر شوند، زمانی که بدن با کمبود خواب و غذا مواجه باشد (انستیتوی ملی بهداشت روانی، 2020). اگرچه بسیاری از عوامل، مانند استفاده از داروهای  غیر مربوط با درمان اختلال دو قطبی، می‌توانند منجر به از دست دادن اشتها شوند، اگر این علائم همراه با نشانه های دیگر رخ دهد، می‌تواند نشانه‌ای از اختلال دوقطبی باشد. براساس اعلام انستیتوی ملی بهداشت روانی، افراد مبتلا به اختلال دوقطبی ممکن است در طول دوره‌های افسردگی (2020) افزایش اشتها را تجربه کنند.

در نهایت اختلال دوقطبی یک طیف گسترده است که همه افراد را به طور متفاوت تحت تأثیر قرار می‌دهد: یک فرد مبتلا به اختلال دوقطبی ممکن است هر ده علامت را داشته باشد، در حالی که فرد دیگری فقط ممکن است با چند علامت مواجه شود. اگر شما یا شخصی که برای شما اهمیت دارد این علائم را نشان دهد، برای درمان اختلال دوقطبی، بهتر است که از یک پزشک متخصص کمک بگیرید.

نکته

برای اینکه به جواب سوال از کجا بفهمم بیماری دو قطبی دارم؟ برسید در نظر داشته باشین که اختلال دو قطبی نشانه‌هاش ممکنه افزایش پیدا کنه زمانی که فرد تحت استرس قرار می‌گیره، خواب و استراحت کافی نمی‌بینه، مصرف مواد مخدر داره یا داروی خود رو به طور منظم مصرف نمی‌کنه, یا در معرض تحریکات شدید قرار می‌گیره. حتی تغییرات در فصول نیز ممکنه بر روی این بیماری تأثیر بگذاره. اگر این نشانه‌ها در خود یا دیگران مشاهده می‌کنید، بهتره که به یک متخصص روانپزشک مراجعه کنید.

از کجا بفهمم بیماری دو قطبی دارم؟

همانطور که در قسمت های قبلی نیز عنوان کردیم، اختلال دو قطبی دارای دو نوع است. برای تشخیص قطعی این اختلال شخص باید دست کم یک دوره شیدایی یا مانیا را پشت سر بگذارد. این اختلال با شادمانی و سرمستی بسیار همراه است. بیمار می تواند حتی کج خلق نیز شود و این کج خلقی در بیشتر روزهای هفته همراه او باشد. این گونه بیماران دارای انرژی بالایی بوده و دارای ویژگی های زیر هستند.

ویژگی افراد دارای بیماری دو قطبی

داشتن اعتماد به نفس بالا
عدم نیاز به خواب کافی
پرحرفی
افکار بسیاری به او هجوم می آورد
دارای حواس پرتی است
خرید بی رویه
داشتن سکس های عیان و بی پروا

داشتن اعتماد به نفس بالا

 در این حالت، فرد ممکن است احساس شکست‌ناپذیری کند و باوری اغراق‌آمیز به توانایی‌های خود پیدا کند. این اعتمادبه‌نفس با حالت عادی متفاوت است و می‌تواند به حدی برسد که شخص فکر کند می‌تواند کارهای غیرممکن را انجام دهد، مانند جابجا کردن یک تنه درخت.

عدم نیاز به خواب کافی

 یکی از نشانه‌های کلیدی، کاهش چشمگیر نیاز به خواب است، بدون آن‌که فرد احساس خستگی یا کسالت کند. فرد ممکن است تنها ۲ یا ۳ ساعت در شب بخوابد و با احساسی سرشار از انرژی بیدار شود، گویی 12 ساعت خواب مفید داشته است و حالا پر از انرژی می باشد.

پرحرفی

فشار برای صحبت کردن به شکلی است که فرد نمی‌تواند آن را متوقف یا کنترل کند. صحبت‌ها بسیار سریع، پرفشار، از موضوعی به موضوع دیگر می پرد، قطع کردن صحبتش برای دیگران دشوار است و بلند بلند حرف زدن با انرژی بالا.

افکار بسیاری به او هجوم می آورد

این حالت به “پرش افکار” معروف است. افکار با چنان سرعتی از ذهن فرد عبور می‌کنند که به سختی می‌تواند آن‌ها را سازماندهی ، کنترل  یا دنبال کند. این پرش از یک فکر به فکر دیگر می‌تواند باعث سردرگمی و تمرکز پایین شود. و همین امر بر روی کلام فرد تاثیر می گذارد.

دارای حواس پرتی است

کوچک‌ترین محرک‌های بیرونی مانند صدایی جزئی یا یک شیء در محیط، می‌تواند به راحتی توجه فرد را از کار اصلی منحرف کند. این حواس‌پرتی ناشی از سرعت بالای افکار و حجم زیاد ایده‌هاست و همین امر موجب عدم تمرکز فرد می شود.

خرید بی رویه

 این رفتار به صورت خرج کردن‌های بدون کنترل و بسیار بالا خودش را نشان می دهد.  فرد ممکن است مبالغ بسیار زیادی را برای کالاهای غیرضروری، سفرهای لوکس یا هدایای گرانقیمت برای دیگران هزینه کند، بدون در نظر گرفتن وضعیت واقعی مالی خود. همچنین ممکن است دیده باشید افرادی که دچار وسواس خرید لباس هستند این خود میتواند نشانه ای از داشتن بیماری دو قطبی باشد.

داشتن سکس های عیان و بی پروا

 کنترل بر غرایز جنسی کاهش می‌یابد که می‌تواند منجر به افزایش میل جنسی، برقراری رابطه با شرکای جنسی متعدد و بدون حفاظت، یا خیانت جنسی به شریک زندگی شود. این رفتارها اغلب با شخصیت عادی فرد در شرایط معمولی متفاوت است

انواع بیماری دو قطبی از منظر روانشناسی

بهتر است بدانید که، علم روانشناسی اختلال دو قطبی را به چند نوع اصلی تقسیم می‌کند که دو نوع آن شایع‌ترمی باشد، و عبارت اند از: اختلال دو قطبی نوع یک و نوع دو. شناخت تفاوت این دو، اصل مهمی در پاسخ به سوال “از کجا بفهمم بیماری دو قطبی دارم” می باشد..

اختلال دو قطبی نوع یک

 در این نوع فرد دوره‌های کامل شیدایی (مانیا) را تجربه می‌کند. دوره شیدایی با احساس نشئه شدید، کاهش نیاز به خواب، پرحرفی، اعتمادبه‌نفس کاذب و و انجام رفتارهای پرخطر (مانند خرج کردن‌های بی‌رویه) مشخص می‌شود. این دوره‌ها معمولاً به قدری شدید هستند که ممکن است به بستری شدن فرد بینجامند.

از کجا بدانم به بیماری دو قطبی نوع یک دچار شده‌ام؟

حالا با دانستن این اختلال ممکن است از خودتان بپرسید از کجا بفهمم بیماری دو قطبی نوع یک دارم و شک دارید که مبتلا به نوع یک هستید، این سؤالات کلیدی را از خود بپرسید: آیا دوره‌هایی داشته‌اید که در آن:

  📌 نیاز به خواب شما به شدت کاهش یافته اما همچنان پرانرژی بوده‌اید؟

    📌 افکارتان با چنان سرعتی در حرکت بوده که به سختی می‌توانستید آن‌ها را دنبال کنید؟

  📌 آنقدر اعتمادبه‌نفس داشتید که احساس می‌کردید می‌توانید هر کاری انجام دهید، حتی کارهای بسیار پرخطر؟

     📌 اطرافیان به شما گوشزد کرده‌اند که رفتارهایتان غیرعادی، پرخاشگرانه یا بی‌پرواست؟

اگر پاسخ شما به چندین مورد از این سؤالات مثبت است و این دوره‌ها با دوره‌های افسردگی شدید جایگزین می‌شوند، این می‌تواند یک زنگ هشدار برای بررسی جدی‌تر باشد.

اختلال دوقطبی نوع دو

در مقابل، اختلال دو قطبی نوع دو شامل دوره‌های نیمه-شیدایی (هایپومانیا) به جای شیدایی کامل است. هایپومانیا شدت کمتری دارد و ممکن است حتی برای فرد لذت‌بخش به نظر برسد، زیرا بدون از دست دادن کامل ارتباط با واقعیت همراه است. امانکته اینجا است که در هر دو نوع دوره‌های افسردگی عمیق وجود دارد.

از کجا بدانم به بیماری دو قطبی نوع دو دچار شده ام؟

برای تشخیص اختلال دو قطبی یا بای پولار نوع دو دست کم بیمار باید دو هفته وارد فاز افسردگی شود. این دوره می تواند با هیپومانیا نیز همراه باشد. وضعیت بیمار در این نوع اختلال از نظر وخامت شدت کمتری دارد. هیپومانیا در این وضعیت کمتر از هفت روز دوام دارد و می تواند دست کم تا چهار روز طول بکشد. نشانه های هایپومانیا نیز نظیر مانیا بوده با این تفاوت که باعث نمی شود تا بیمار عملکرد ضعیفی در برنامه های روزانه خود داشته باشد. این بیماران نیازی به بستری شدن ندارند. خبر خوب اینکه بیماران سطح دو اختلال دو قطبی نشانه های روانپریشی نیز ندارند. این بیماران دارای نشانه های زیر هستند:

داشتن احساس پوچی، ناامیدی، غم و غصهنداشتن انرژی
نداشتن تمایل برای انجام کارهایی که قبلا برایش جذاب بوده اندکندی در حرکت و روان که به وسیله دیگران نیز قابل بررسی است
لاغر یا چاق شدناحساس گناه داشتن یا حس بی ارزشی
عدم تعادل در خوابعدم تمرکز
بی قراریناتوانی در تصمیم گیری

رفتارهای افراد دو قطبی

در برخی موارد، افراد مبتلا به اختلال دو قطبی ممکن است به طور ناگهانی برنامه‌هایی برای انجام دادن برنامه‌ریزی کنند که از توانایی آنها خارج است. (انجمن روانپزشکی آمریکا، 2017). از آنجا که افراد مبتلا به اختلال دو قطبی II دوره‌های کمتری از هیپومانیا را تجربه می‌کنند، ممکن است افراد خود متوجه افزایش انرژی خود نشوند، اما افرادی که آنها را می‌شناسند می‌توانند این رفتار را مشاهده کنند.

انجمن روانپزشکی آمریکا (APA) 🇺🇸، در سال 2017، اعتماد به نفس شدید را به عنوان یکی از علائم اختلال دوقطبی ذکر کرده است. این انجمن تعریف می‌کند که احساس اهمیت زیاد یک “احساس اغراق‌آمیز از بزرگی، اهمیت و توانایی یک فرد” است. در حالی که خودبزرگ‌بینی در برخی از اختلالات روانی مانند اختلال شخصیت خودشیفته اتفاق می‌افتد، اما ممکن است نشانه‌ای از اختلال دوقطبی نیز باشد.

افراد مبتلا به اختلال دوقطبی ممکن است سریعتر یا بلندتر از حد طبیعی صحبت کنند. همچنین، در طی یک دوره جنون، آنها ممکن است از الگوهای نامنظم گفتار مانند قطع کردن یهویی در وسط گفتگو یا صحبت بیش از حد استفاده کنند.

مشکل در تمرکز ممکن است نشانه‌ای از اختلال دوقطبی در هر دو دوره شیدایی و افسردگی باشد. در طول دوره‌های افسردگی، کمبود انرژی می‌تواند باعث مشکل در تمرکز شود و در طول دوره‌های شیدایی، افزایش انرژی ممکن است باعث پرتی ناخودآگاه حواس شود.

از کجا بفهمم بیماری دو قطبی دارم؟ تحریک‌پذیری یکی از نشانه‌های اختلال دوقطبی است. محققین سلامت روان همچنان مورد بررسی قرار می‌دهند که آیا تحریک‌پذیری شدید در کودکان برای تشخیص اختلال دوقطبی کافی است یا خیر. اما مطمئنا وقتی تحریک‌پذیری و اضطراب به همراه سایر علائم نشان داده می‌شود، احتمالاً علائم اختلال دوقطبی نیز وجود دارد.

اختلال دو قطبی و دوره های مختلف آن

برای اینکه اختلال دو قطبی را به خوبی درک کنید آن را همانند یک رودخانه تصور کنید که بین دو ساحل قرار دارد و این دو ساحل در تضاد یکدیگر هستند به صورتی که یک ساحل مملو از نا امیدی و ساحل دیگر سرشار از انرژی و شادابی هست این شرایط فقط نوسان بین دو خلق نیست بلکه دارای دوره های کاملا متمایز که هر کدام دارای ویژگی های منحصر به فردی است، در ادامه به بررسی این دوره ها می پردازیم:

دوره شیدایی یا مانیا

این دوره، یک طرف ساحل است. فرد وارد مرحله‌ای می‌شود که با نشئه شدید، اعتمادبه‌نفس کاذب و غیرعادی و کاهش چشمگیر نیاز به خواب (مثلاً فقط ۲ تا ۳ ساعت در شب) مشخص می‌شود. انرژی به سطح انفجاری می‌رسد و فرد ممکن است بسیار پرحرف، بی‌قرار و در معرض هجوم افکار باشد. در این مرحله، قضاوت به شدت مختل می‌شود و فرد درگیر رفتارهای پرخطری مانند ولخرجی‌های دیوانه‌وار، روابط جنسی پرخطر یا سرمایه‌گذاری‌های احمقانه می‌شود.

همچنین فرد متوجه زمان و مکان و موقعیت نیست ، مثلا سر کلاس درس شروع به رقصیدن می کنه یا اینکه در مراسم عروسی گوشه گیر است و گریه می کنه . دوره شیدایی اغلب آنقدر شدید است که به بستری شدن  فرد در بیمارستان منجر می شود.

دوره نیمه شیدایی یا هایپومانیا

هایپومانیا، نسخه خفیف‌تر اما همچنان قابل توجه دوره شیدایی است. در این مرحله فرد نیز احساس افزایش انرژی، خلاقیت و سرخوشی می‌کند، اما معمولاً این حالت به اندازه‌ای نیست که باعث از دست دادن کامل ارتباط با واقعیت شود. از بیرون ممکن است فرد فقط “بسیار پرانرژی” یا “عالی” به نظر برسد. با این حال، همین دوره به ظاهر بی‌ضرر نیز می‌تواند منجر به تصمیم‌گیری‌های نسجیده شود و اغلب پس از آن، فرد وارد یک دوره افسردگی شدید می‌گردد. تشخیص این دوره از حالت عادی، گاهی اوقات حتی برای خود فرد نیز دشوار است.

دوره افسردگی اساسی

این دوره، ساحل تاریک و سرد رودخانه است. پس از اوج گرفتن در دوره شیدایی یا نیمه‌شیدایی، فرد به یکباره به عمیق‌ترین حالت غم و یأس سقوط می‌کند. در این مرحله، احساس پوچی، بی‌انرژی‌ای مفرط و از دست دادن علاقه به همه چیز (حتی فعالیت‌های لذت‌بخش گذشته) غلبه دارد. مشکلات خواب به صورت پرخوابی یا بی‌خوابی ظاهر می‌شود، تمرکز غیرممکن می‌شود، احساس بی‌ارزشی شدید می‌شود و ممکن است افکار مربوط به مرگ یا خودکشی به سراغ فرد بیاید. این افسردگی، با یک غمگینی معمولی قابل مقایسه نیست و می‌تواند هفته‌ها یا ماه‌ها ادامه یابد.

دوره با ویژگی های مختلط

این حالت، خطرناک‌ترین و گیج‌کننده‌ترین دوره است. در این مرحله، علائم دوره شیدایی و افسردگی به طور همزمان و مانند یک طوفان متلاطم در وجود فرد رخ می‌دهند. فرد ممکن است انرژی و بی‌قراری شدید دوره شیدایی را داشته باشد، اما در عین حال با افکار ناامیدکننده، تحریک‌پذیری شدید و تمایل به خودکشی دوره افسردگی دست‌وپنجه نرم کند. این ترکیب انفجاری، خطر اقدام به خودکشی را به میزان قابل توجهی افزایش می‌دهد و نیاز به مداخله فوری پزشکی دارد.

عوامل تشدید کننده بیماری دو قطبی

عوامل تشدید کننده بیماری دو قطبی را می توان در این موارد جستجو کرد:

داشتن اضطراب شدید
فشارهای روانی و قرار گرفتن در معرض حوادث پرتنش
داشتن خواب ناکافی می تواند از عوامل تشدید کننده بیماری دوقطبی باشد
مصرف بعضی از داروها، مواد دخانی، نوشیدنی های الکلی نوسانات خلقی آنها را تشدید می کند
تغییرات آب و هوایی، نوسانات تاریکی و روشنایی و دیگر فاکتورهای مربوط به محیط می توانند این اختلال را بدتر کند
قطع خودسرانه دارو
داشتن مشکلات در روابط عاطفی و اجتماعی
بعضی بیماری های مغزی

داشتن اضطراب شدید

داشتن اضطراب شدید می تواند وضعیت بیمار مبتلا به اختلال دو قطبی را بدتر کند. این افراد متاسفانه در مقایسه با دیگر افراد در مقابل اضطراب آسیب پذیری بیشتری دارند. اضطراب های ناشی از طلاق، فوت عزیزان، مشکلات شغلی و مالی قادر  هستند به عود اپیزودهای افسردگی یا شیدایی منجر شوند. این بیماران حتی در برابر وضعیت های استرس زا معمولی و روزمره نیز حساس هستند. به عنوان مثال بیمار می تواند با مشاهده ترافیک، صبر و قرارش را از دست داده و دچار استرس شود.

فشارهای روانی و قرار گرفتن در معرض حوادث پرتنش

فشارهای روانی و قرار گرفتن در معرض حوادث پرتنش نیز می تواند علائم اختلال دو قطبی را تشدید کند. اگر بیمار در محل کارش دارای فشار روانی بالایی است یا محیط شغلی او تنش زیادی دارد، این عوامل وضعیت او را وخیم تر می کنند. این افراد نباید در مکان های شلوغ، سر و صدای زیاد و محل هایی که امکانات کافی ندارند، حضور داشته باشند.

داشتن خواب ناکافی

اگر بیمار دو قطبی دچار اختلال در خواب شود، این موضوع می تواند در وضعیت او اثرات منفی بگذارد. بی خواب شدن، نداشتن خواب عمیق باعث می شود تا فرد تحریک پذیری بیشتری داشته و دچار نوسانات خلقی بسیاری شود. حتی پرخوابی نیز عاملی برای تشدید این نوع اختلال به شمار می رود. در هر صورت اگر در الگوی خواب بیمار بی نظمی اتفاق بیفتد، نباید انتظار داشت که بیمار از نوسانات بیشتر خلقی در رنج نباشد. در این صورت بهتر است به بیمار کمک شود تا تکنیک های خواب درمانی را فرابگیرد تا خواب عمیق و با کیفیتی را تجربه کند.

مصرف بعضی از داروها و مواد دخانی

مصرف برخی از داروها، مواد دخانی، نوشیدنی های الکلی نیز می تواند تشدید کننده بیماری دو قطبی عنوان شود. نوشیدنی های الکلی نوسانات خلق را تشدید کرده و احتمال داده می شود باعث ظاهر شدن اپیزودهای افسردگی و مانیک شود. الکل و مواد مخدر خطر سوء مصرف مواد را افزایش می دهد. داشتن اعتیاد به این دو ماده مضر باعث می شود تا بهبودی این اختلال دیر حاصل آید.

تغییرات آب و هوایی

تغییرات آب وهوایی و موارد دیگر از جمله تشدید کننده اختلال دو قطبی است. این دسته از بیماران حساسیت ویژه ای در زمینه تغییرات محیطی دارند. این تغییرات اثرات وسیعی در نوسانات خلقی آنها داشته و می تواند وضعیت آنها را وخیم تر کند. این تغییر ها شامل موارد زیر می شود:

تغییر در الگوی خواب و بیداریوقایع ناگوار در زندگی
تغییر مکانتغییرات فصلی
تغییر در روابط عاطفی، اجتماعی و خانوادگیکم شدن نور در ماه های سرد سال
مرگ عزیزانتغییر رژیم غذایی

قطع خودسرانه دارو

قطع خودسرانه دارو نیز می تواند بیماری دو قطبی را وخیم تر کند. اگر به صورت خودسرانه داروهای مربوط به دو قطبی قطع شود، نشانه های بیماری بیشتر خود را نشان خواهد داد. این موضوع در عود بیماری نیز تاثیر گذار است. قطع دارو یا تغییر در دوز آنها تنها توسط پزشک باید انجام شود.

داشتن مشکلات در روابط عاطفی و اجتماعی

بیماران دو قطبی اگر در روابط عاطفی و اجتماعی دچار مشکلات شوند، این مساله می تواند روی بیماری آنها اثر بگذارد. این بیماران بیشتر از افراد دیگر نیازمند حمایت خانواده هستند. سعی کنید، بیمار خود را از هر گونه عامل استرس زایی دور کنید. هر چه خانواده بیمار را بیشتر درک کند، بهتر خواهد توانست بر بیماری خود غلبه کند. هرگز به بیمار خود انگ نچسبانید.  این گونه برچسب گذاری های ناروا به همراه اعمال تبعیض های اجتماعی باعث افسرده تر شدن فرد شده و او را به احساس بی ارزشی نزدیک تر می کند.

بعضی بیماری های مغزی

برخی بیماری های مربوط به مغز و اعصاب می توانند منجر به بروز اختلال دو قطبی در بیمار شوند. بیماری های زیر زمینه ساز وخیم تر شدن نشانه های اختلال دو قطبی می باشند:

صرعضربه هایی که به مغز وارد شده است
بیماری هایی که مربوط به رگ های مغز استاختلالات مربوط به نورولوژیک

دو قطبی

دلایل بروز اختلال دو قطبی

دانستن دلایل بروز اختلال دو قطبی برای فهم اینکه از کجا بفهمم بیماری دو قطبی دارم؟ دارای اهمیت است. ممکن است شامل ژنتیک، شیمی مغز، محیط زندگی و عوامل روانشناختی باشد. عوامل ژنتیکی نقش مهمی در ایجاد و بروز این اختلال دارند. همچنین نواقص در شیمی مغز از جمله عدم تعادل نوروترانسمیترها مانند سروتونین و دوپامین می‌تواند به بروز این اختلالات اعصاب و روان کمک کند.

عوامل محیطی نیز می‌توانند نقش مهمی در بروز اختلال دو قطبی داشته باشند، مانند استفاده از مواد مخدر، مصرف الکل، استرس شغلی یا زندگی، اختلال در روابط خانوادگی و اجتماعی و یا رویدادهای تکرار شونده و ناگهانی.

در نهایت، عوامل روانشناختی نیز می‌توانند نقش خود را ایفا کنند. مثلاً تغییرات در الگوهای خواب، مصرف مواد مخدر، و یا مشکلات ارتباطی ممکن است بر این اختلال تأثیر بگذارند.

آیا بیماری دو قطبی فوایدی هم دارد؟

بیماری دو قطبی می تواند یک بیماری سخت به شمار آید. با این همه، می توان نیمه پر لیوان را مشاهده کرد. بیماری مزبور می تواند نکات مثبتی هم به همراه داشته باشد. این دسته از بیماران خلاقیت های بسیاری در امور هنری و کاری خود دارند. همچنین آنها به دلیل نوع بیماری که دارند، بسیار قوی تر و سرسخت تر بار می آیند.

این افراد در ضمن بیشتر از افراد معمولی مراقب سلامتی جسم و روان خود هستند. آنها همواره در تلاشند که خواب راحت و خوبی داشته باشند. به خوبی ورزش می کنند. از خوردن غذاهای فراوری شده پرهیز کرده و با انجام مدیتیشن از آسیب های افسردگی به دور هستند. آنها این شانس را دارند که دوستان واقعی خود را بشناسند. در نهایت اینکه به دلیل تجربه و اطلاعات کافی که درباره این بیماری دارند می توانند به دیگر بیماران مبتلا به این نوع اختلال یاری رسانند. 

گام‌های بعدی پس از شک به وجود اختلال دوقطبی

تصور کنید که شکی در وجود شما افتاده که نکند دچار اختلال دوقطبی شده باشید و حالا باید چه کارهایی انجام دهم. در ادامه به 3 مورد از مهمترین گام های موثر اشاره میکنیم:

  ثبت علائم و خلق‌وخو

یک دفترچه بردارید و حالات روحی، سطح انرژی، الگوی خواب و رفتارهای روزانه خود را برای چند هفته یادداشت کنید. این کار به شما و مشاورتان کمک می‌کند تا الگوهای مخرب را شناسایی و مشاهده کنید و در روند درمان شما بسیار موثر می باشد..

  دریافت مشاوره فردی تخصصی

زمانی که متوجه شدید دچار نوسانات شدید خلقی قرار گرفته اید یادتان باشد که خودتشخیصی و خوددرمانی می‌تواند بسیار خطرناک باشد. تنها راه قطعی برای تشخیص و درمان، مراجعه به یک روانشناس یا روانپزشک است تا به صورت اصولی و علمی درمان شما پیش رود. شما عزیزان میتوانید در هر لحظه برای دریافت مشاوره فردی از مشاورکده افدام نمایید. مشاوران ما در مشاورکده اماده پاسخگویی به سوالات شما میباشند.

  ایجاد یک محیط امن و پایدار

بهتر است تا زمانی که نوبت مشاوره تخصصی شما فرا برسد یک محیط پایداری رو برای خود به وجود بیاورید. به طور مثال: محرک هایی مثل کافئین، الکل و هرگونه ماده محرک دیگر را کاهش دهید چون این محرک ها می توانند دوره های شیدایی را تشدید کنند و همچنین مسایل مالی مثل کارت های اعتباری و دسته چک خود را به فرد مطمینی بسپارید تا در صورت ورود به یک دوره شیدایی، کنترل امور مالی از دستتان خارج نشود.

چه زمان باید برای ارزیابی اختلال دو قطبی به مشاور مراجعه کرد؟

اگر نوسانات خلقی شما شامل موارد زیر بود بدون معطلی و در اولین فرصت، برای یک مشاوره فردی اقدام کنید. این اختلال به خوبی به ترکیب روان‌درمانی و دارودرمانی پاسخ می‌دهد

  📌در روابط شخصی، تحصیلی یا کارتان اختلال ایجاد کرده است

  📌شما را به سمت افکار خودکشی هدایت می کند

  📌  احساس می‌کنید کنترل رفتار و تصمیم‌گیری‌های خود را از دست داده‌اید

📌بسیار پر حرف شده اید و کنترلی روی صحبت های خود ندارید

📌تغییر در الگوی خواب و بیداری و همچنین مصرف مواد غذایی ایجاد شده است.

📌تغییر در تمایلات جنسی

در پایان درباره اختلال دوقطبی بدانید که 

پرسش از کجا بفهمم بیماری دو قطبی دارم؟  نقطه شروعی مفیدی برای حفظ سلامت روان شماست.  ممکن است این اختلال نشانه های بسیار پیچیده و دردناکی داشته باشد اما با تشخیص زود هنگام    ( نه به صورت خود تشخیصی) و مراجعه به یک مشاوره فردی تخصصی و در صورت نیاز رواپزشک می تواند یک زندگی سرشار از آرامش و رضایت بالایی را برای شما فراهم کند.

سوالات متداولی که از مشاورکده میپرسید

❓ آیا بیماری دو قطبی درمان دارد؟

اگرچه درمان قطعی به معنای ریشه‌کنی کامل وجود ندارد، اما این اختلال به‌طور بسیار مؤثری قابل مدیریت است. با ترکیب داروها و جلسات منظم روان‌درمانی، افراد می‌توانند زندگی کاملاً پربار و موفقی داشته باشند.

آیا ممکن است فقط دچار افسردگی باشیم نه دو قطبی؟

بله، ممکن است، فقط تفاوت اصلی در تجربه دوره‌های شیدایی یا نیمه-شیدایی است. بسیاری از افراد به دلیل ناآشنا بودن با علائم دوره شیدایی، فقط در دوره افسردگی به دنبال کمک می‌روند و در نتیجه، ممکن است به اشتباه تنها افسردگی برایشان تشخیص داده شود. این اهمیت ارزیابی تخصصی را نشان می‌دهد.

چگونه می‌توانم به عزیزی که فکر می‌کند بیماری دو قطبی دارد کمک کنم؟

با همدلی و بدون قضاوت با او صحبت کنید. نگرانی خود را به آرامی بیان کنید و او را به ثبت علائم و دریافت مشاوره فردی تشویق کنید.

مشاوره مشکلات جنسی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آخرین مقالات مشاوره روانشناسی

آخرین مقالات مشاوره روانشناسی

برای تماس با مشاور کلیک کنید!